ସର୍ବଂସହା ଭାରତମାତା- ରାଜୀବ ଲୋଚନ ନାୟକ-

କବିତା ସାହିତ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି

ସର୍ବଂସହା ଭାରତମାତା

                                                                             ରାଜୀବ ଲୋଚନ ନାୟକ

ସର୍ବସହା ତୁମେ ଅଟ ହେ ଜନନୀ,

                                  ପୁର୍ଣ୍ୟ ପବିତ୍ର ଯା ଧାମ ।

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଜି ବକ୍ଷେ ଦେଇ ସ୍ଥାନ,

Loading...

                                  ମିଛେ ହୁଅ ବଦନାମ ||

ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲିମ୍, ଶିଖ, ଇଶାଇ,

                                   କରିନ ବାଛ ବିଚାର ।

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭାବି ନିଜର ସନ୍ତାନ,

                                କଲ ତୁମେ ଆପଣାର |

ଶୋଇଛି କି ମାତ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ,

                              ଚକ୍ଷୁ ଫେଡ଼ି ଦେଖ ଥରେ ।

ଅସହିଷ୍ଣୁ ବୋଲି ହୋଇଛୁ ଚିତ୍ରିତ,

                                  ଆଜି ବିଶ୍ୱ ଦରବାରେ ।

ତୋର ଅନ୍ନ ଜଳ ଖାଇ କିଛି ଶ୍ବାନ,

                              ଦେଲେ ମିଥ୍ୟା ଅପବାଦ ।

କେମିତି ସହୁଛ ହେ ମମତାମୟୀ,

                             ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ତୁମ ଧୈର୍ଯ୍ୟ |

ସମୟ ଆଗତ ଜାଗିଉଠ ମାତ,

                               ଦଶଭୁଜା ରୂପ ହୋଇ । 

ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ମାନଙ୍କୁ କର ହେ ନିଧନ,

                             ପାପ ଯାଉ ସବୁ ଧୋଇ | 

ଜାଣିଛି ଜନନୀ ସବୁ ସହିଯିବୁ,

                                  ବଧିବୁ ନାହି ସନ୍ତାନ ।

ସେଥିପାଇଁ ପରା ହେ ବିଶ୍ୱ ଭାରତୀ,

                                  “ସର୍ବଂସହା ” ତୁମ ନାମ ।

  •  

Loading...
Share It
  • 6
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.